Djellza: PVDA-Mechelen sprak, rechtsgroen zweeg.

Heuglijk nieuws vorige week voor de Mechelse Djellza. Vorig jaar wilde Dienst Vreemdelingenzaken haar nog onverbiddellijk naar Kosovo sturen, ook al is ze al haar hele leven in België. Maar nu liggen de kaarten anders. Djellza heeft papieren gekregen, althans voor een jaar. Haar verblijfsvergunning kan later nog verlengd worden. Aan het Mechelse stadsbestuur is deze evolutie alvast niet te danken. In deze pijnlijke zaak liet geen enkele meerderheidspartij zich horen.

“Het zwijgen van dit bestuur is oorverdovend” schreef Dirk Tuypens begin september. Heel wat Mechelse politici waren topen bereid om een wedstrijdje te voetballen met vluchtelingen, maar durfden hun nek niet uit te steken voor vluchtelingen die dreigden verbannen te worden nadat ze in Mechelen al een leven hadden opgebouwd. Een van de meest bekende vluchtelingen die bang moesten afwachten, was Djellza. Een meisje dat zestien jaar geleden als baby in Mechelen toekwam, samen met haar familie, afkomstig uit Kosovo. Djellza groeide hier op en werd in alle opzichten een Mechels, Vlaams, Belgisch meisje. Tot de Dienst Vreemdelingenzaken besliste om haar, samen met haar ouders en broers, het land uit te zetten. Ze moesten naar Kosovo. Een land waar Djellza nooit geweest is, dat ze niet kent, waar ze de taal niet kent. Vrienden en kennissen, advocaten, de kinderrechtencommissaris ... allemaal waren ze van mening dat dit een onredelijke en onmenselijke beslissing was. 

Maar het Mechelse stadsbestuur zweeg in alle toonaarden. Niet één prominent politicus uit de meerderheid had over deze zaak iets te zeggen. Geen ronkende verklaringen in de pers, geen foto’s met klinkende citaten. Niets, helemaal niets. Het belette hen niet om maar al te graag op te draven voor een sympathieke voetbalmatch met wat asielzoekers. Een leuk potje voetballen voor het oog van persfotografen, dat is altijd meegenomen voor je populariteit. Maar voor het concrete en bijzonder humanitaire dossier van Djellza gaven ze niet thuis. PVDA-Mechelen vaardigde ook iemand af voor de match, maar supporterde voor Djellza. Wij vonden de deportatie van het jonge meisje Djellza niet kunnen. 

Wij zijn dan ook heel tevreden met het feit dat Djellza in Mechelen kan blijven en haar leven hier verder kan uitbouwen. Een samenleving die kinderrechten ernstig neemt, kan niet anders dan haar die kans te geven. Maar met het happy end voor Djellza in deze procedure is het laatste nog niet gezegd. Gelijkaardige gevallen doen zich voor en structureel is er voor hen nog niets geregeld. Ook zij zullen telkens bang moeten afwachten in de hoop hier te kunnen blijven. 

De PVDA pleit voor een structureel menselijk onthaal voor mensen die onze steun en hulp meer dan nodig hebben. Dat staat haaks op het huidige federale beleid waarin een deal met een land dat op een grove manier mensenrechten schendt centraal staat, dat mensen ontmoedigt om naar hier te komen en mensen graag zo snel mogelijk ziet vertrekken. Ondertussen kunnen kinderen en jongeren als Djellza op onze steun blijven rekenen: PVDA Mechelen zal niet zwijgen.

 

Peter Bogaerts