MECHELEN IS NIET GEDIEND MET EEN ONTKENNINGSCULTUUR ROND RACISME

In mei vorig jaar kwam het politiekorps Mechelen-Willebroek in opspraak naar aanleiding van meldingen van intern racisme tegenover medewerkers van allochtone origine. Burgemeester Bart Somers en korpschef Yves Bogaerts waren er als de kippen bij om het probleem te minimaliseren en zelfs te ontkennen. Een onderzoek door de arbeidsinspectie leidde tot de conclusie dat het korps geen racismeprobleem heeft.

Het incident met commissaris Jinnih Beels doet op zijn minst vragen rijzen bij de bevindingen van dat onderzoek. Blijkbaar is het binnen het korps toch niet allemaal interculturele peis en vree. Wat we overigens al konden opmaken uit de aanstelling van mevrouw Beels. Als verantwoordelijke voor het diversiteitsbeleid heeft ze onder meer als taak het intern racisme aan te pakken.

Het is dan ook opmerkelijk dat burgemeester Somers en korpschef Bogaerts opnieuw druk in de weer zijn om het probleem te minimaliseren. Het zou hier gaan om een geïsoleerd incident, het smakeloze en verwerpelijke werk van één rotte appel die het hele korps besmeurt en daarom het uniform onwaardig is. Het zou dus volstaan die ene appel te verwijderen om de mand weer smetteloos te maken.

Somers en Bogaerts herleiden racisme zo tot het probleem van een beperkt aantal kwalijke individuen, dat ze dan ook graag in krachtige bewoordingen terechtwijzen. Helaas is het lang niet zo eenvoudig. Racisme is een structureel probleem dat zich op elk niveau van onze samenleving manifesteert. Dat structurele karakter ontkennen, leidt geenszins tot oplossingen.

Het lijkt er sterk op dat burgemeester Somers gevangen zit in een marketing-gericht beleid, wat niet toelaat om het bestaan van maatschappelijke problemen in Mechelen te erkennen. Elk signaal dat wijst op een reëel probleem, wordt meteen ervaren als een aanslag op het imago van de stad en moet dan ook weggezet worden als laster, moedwillige beschadiging of het probleem van individuen. Met een dergelijke ontkenningscultuur is Mechelen geenszins gebaat. Integendeel. Deze cultuur is een slag in het gezicht van elke Mechelaar die met racisme geconfronteerd wordt.

Burgemeester Somers werd nog maar pas verkozen als beste burgemeester ter wereld, een titel die we hem graag gunnen. Maar deze eer viel hem wel te beurt omwille van het diversiteitsbeleid in Mechelen. Als Somers wil dat de titel van beste burgemeester ter wereld meer is dan louter een promotionele opsteker op zijn palmares, dan doet hij er goed aan de ontkenningscultuur te verlaten en het probleem van racisme ongehinderd en open aan te pakken.

Voor PVDA-Mechelen

Dirk Tuypens