Eind augustus hielden we naar jaarlijkse gewoonte onze BBQ. Rudy Sohier kwam vertellen over de situatie in de Vesdervallei. Ruim één jaar na de ramp zijn de problemen nog lang niet van de baan. De opbrengst van het dessertenbuffet was ten voordele van het steunfonds voor het herstel na de brand in de Cubaanse haven Matanzas. Gemeenteraadslid Dirk Tuypens wees er in zijn toespraak op dat het ene feestje het andere niet is en voorspelde dat de 'moeilijke winters' heel verschillend zullen zijn voor de aandeelhouders van energiebedrijven en de bevolking met een gewoon inkomen. Lees hieronder de volledige speech en bekijk de foto's.

Genoeg is genoeg - Dirk Tuypens

Het is vandaag 27 augustus. Dat is dit jaar een memorabele datum. In de eerste plaats uiteraard omdat we vandaag onze jaarlijkse BBQ houden en we elkaar na een warme zomer terugzien. Ook omdat Maanrock hier in Mechelen aan zijn 25ste verjaardagseditie bezig is.

Maar het is nog veel meer een bijzondere datum omwille van iets wat vandaag niet plaatsvindt. Vandaag had extreemrechts namelijk een feestje gepland in Ieper: Frontnacht. Een muziekfestival met een affiche vol met neonazistische groepen die niet mis te verstane fascistische boodschappen verkondigen. Frontnacht moest dienen als opwarmer voor de nationalistische IJzerwake, die morgen doorgaat en eigenlijk niet meer is dan een Vlaams Belangwake. Frontnacht moest meer jongeren naar Ieper lokken, om hen onder te dompelen in het gedachtengoed van extreemrechts.

Maar het feestje gaat niet door. Zo’n tien dagen geleden besliste het stadsbestuur in Ieper om het te annuleren. Een goede beslissing. Maar verdient het bestuur van Open Vld, N-VA en Vooruit nu groot applaus? Niet echt. Want het gaf in eerste instantie natuurlijk wel groen licht voor dit fascistisch festival. Al in mei was het duidelijk waarover het ging en waren er waarschuwingen van de veiligheidsdiensten. Maar dat hinderde blijkbaar niet. Het werd pas een probleem toen het protest van heel veel organisaties en mensen zo groot werd dat het niet meer genegeerd kon worden.

Het applaus is hier volledig voor de antifascistische beweging. Voor het Vredescollectief van Ieper, de vakbonden, Hart Boven Hard, de 8 Meicoalitie, … Voor alle organisaties en mensen die klaar en duidelijk gezegd hebben: No Pasaran! Het is onder druk van de antifascistische beweging dat het bestuur in Ieper moest plooien.

Een sterke antifascistische beweging is dus absoluut nodig. Dat heeft Ieper meer dan duidelijk gemaakt. Laten we niet uit het oog verliezen dat 2024 snel dichterbij komt, en dat extreemrechts er nog altijd openlijk van droomt om dan zijn grote slag te slaan, samen met de N-VA.

De strijd tegen extreemrechts is voor de PVDA meer dan ooit een prioriteit. Daarom blijven we actief in de antifascistische beweging. Daarom hebben we begin dit jaar de 8 Meicoalitie mee op poten gezet. En als je dit jaar naar ManiFiesta gaat, zal je zien dat ook daar die antifascistische strijd uitdrukkelijk in het programma aanwezig is. Want hoe groot die natte droom van extreemrechts voor 2024 ook moge zijn, hij kan, mag en zal geen realiteit worden. Niet als het van ons afhangt. No Pasaran!

We leven in tijden van grote crisis. Dat is bijna een understatement. Want het gaat vandaag niet om één crisis, we worden vandaag geconfronteerd met de gevolgen van veel crisissen tegelijk. Er is een economische crisis, er is een klimaatcrisis, er is een energiecrisis, er is een koopkrachtcrisis, en er is ook een oorlog dicht bij de deur. Allemaal diepe en dramatische crisissen, die voortdurend op elkaar inwerken, die elkaar beïnvloeden en versterken. Neem ze allemaal samen en dan valt niet meer te ontkennen dat we te maken hebben met een systeemcrisis.

De PVDA is een consequent linkse partij, die dus ook consequent linkse antwoorden wil bieden op elk van die grote crisissen. Maar in de komende maanden willen we toch vooral extra aandacht blijven hebben voor de energiecrisis en de koopkrachtcrisis. Omdat het daar is dat de werkende mensen vandaag de klappen het hardst voelen. Omdat daar de onrechtvaardigheden misschien wel het meest en het duidelijkst in het oog springen.

Als we energiefacturen krijgen waarvan we beginnen te duizelen, als we bang moeten zitten wachten op jaarafrekeningen die duizenden euro’s kunnen bedragen, en als we dan zien dat gas- en elektriciteitsbedrijven miljarden extra winst binnenrijven en dat er geen echte maatregelen genomen worden om ervoor te zorgen dat gewone mensen niet verzuipen, hoe kunnen we dan niet kwaad worden?

Als we elke dag opnieuw ondervinden dat het leven duurder wordt, als de afrekening aan de kassa van de supermarkt altijd zwaarder tegenvalt, als aan de pomp passeren een aderlating wordt, en als we dan zien dat er niet gesproken mag worden over serieuze loonsverhogingen, hoe kunnen we dan niet kwaad worden?

Als we onze premier, Alexander De Croo, horen zeggen dat de komende vijf à tien winters zwaar zullen worden, hoe kunnen we dan niet kwaad worden? Want voor wie zullen die vijf à tien winters zwaar worden, meneer De Croo? In ieder geval niet voor al die energiereuzen met hun waanzinnige winsten. Ook niet voor de aandeelhouders die al die winsten op hun rekening gestort krijgen. Ook niet voor meneer de Croo en zijn collega’s, die elke maand hun riante loon mogen incasseren. Meneer De Croo heeft pas nog wat opslag gekregen, hij verdient nu bruto 260.000 euro per jaar. Ik denk niet dat hij zich in die vijf à tien zware winters veel zorgen zal moeten maken.

In de krant stond dat De Croo dat van die zware winters zei in functie van gedragsverandering. “We moeten ons allemaal bewust worden van ons verbruik.” Wij moeten ons gedrag aanpassen. De verwarming lager zetten, dikke truien aandoen, minder lang douchen, het licht uitdoen, … De klassieke tips die we tegenwoordig langs alle kanten gepresenteerd krijgen. Alsof mensen dat al niet doen. Er zijn mensen die vorige winter hun verwarming al niet meer durfden aanzetten.

En dan moeten we natuurlijk energiezuinige apparaten kopen, zonnepanelen leggen, warmtepomp installeren, huis isoleren, … Kristof Calvo zei het hier in Mechelen op een commissievergadering ook nog: “We moeten die hoge energieprijzen gebruiken om mensen aan te zetten tot energiebesparende investeringen in hun woning.” Alsof we dat niet allemaal zouden willen. Maar meneer Calvo vergeet natuurlijk dat die investeringen voor heel veel mensen financieel compleet onhaalbaar zijn.

Ik denk dat het hoog tijd wordt dat ze in de Wetstraat eens van gedrag veranderen. Ze zouden om te beginnen eens moeten rondkijken, niet alleen hier in België maar in de hele wereld. Dan zouden ze zien dat het ongenoegen overal groeit. Ze hadden dat al kunnen zien vlak voor de zomer, op 20 juni, toen in Brussel 80.000 mensen op straat kwamen. En ze zouden vandaag zien dat er overal grote sociale bewegingen ontstaan, bewegingen van werkende mensen die op alle mogelijke manieren duidelijk maken dat het genoeg is.

In Engeland heet die grote sociale beweging “Enough is enough”, genoeg is genoeg. Een sterke beweging van mensen die genoeg hebben van de ene crisis na de andere, crisissen die zij niet veroorzaken maar waarvoor ze elke keer de rekening gepresenteerd krijgen. Genoeg is genoeg.

En als ze daar in de Wetstraat al die sociale bewegingen dan gezien hebben, dan kunnen ze er misschien ook eens naar luisteren. Dat zou ook een mooie gedragsverandering zijn. En dan ook handelen naar wat ze gehoord hebben. De nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de werkende klasse krijgt waar ze recht op heeft. Respect. Niet alleen in woorden, maar ook met beleidskeuzes die het leven van die werkende klasse leefbaar maken.

Dat is waarom de PVDA de komende maanden zal blijven hameren op energie en koopkracht. Om een gedragsverandering in de Wetstraat af te dwingen. Om ervoor te zorgen dat ze daar ophouden met altijd beschuldigend naar de werkende mensen te wijzen en hen voor elke crisis te doen betalen. We blijven vechten voor het blokkeren van de energieprijzen en betere lonen. Genoeg is genoeg.

Ook hier in Mechelen zal onze oppositiestem belangrijk blijven. Want we zien hier nog altijd een stadsbestuur dat prioritair blijft inzetten op stadsontwikkeling voor de etalage, voor de toeristische folders en internationale uitstraling. Het bestuur beloofde om deze legislatuur de kinderarmoede met de helft te verminderen. De cijfers blijven nog altijd even hoog. We zien nog altijd uitsluitend woonprojecten met hallucinante prijzen, woongelegenheid voor mensen met kleine inkomens komt er nauwelijks bij. We zien grote ingrepen in de mobiliteit, maar het openbaar vervoer blijft hopeloos achter. In het bestuursakkoord staat een heel hoofdstuk over participatie en inspraak. Van dat hele hoofdstuk is nagenoeg niets in praktijk gebracht. Kortom, ook in Mechelen blijven er meer dan genoeg nagels om op te kloppen.

Tot slot wil ik jullie heel uitdrukkelijk nog eens uitnodigen om op 17 en 18 september naar ManiFiesta te komen. Omdat ik er meer dan ooit van overtuigd ben hoe belangrijk het is dat consequent linkse mensen mekaar ontmoeten en inspireren.

Toen dat fascistisch feestje in Ieper geannuleerd werd, zeiden ze bij het Vlaams Belang: “Als Frontnacht niet mag doorgaan, waarom dan ManiFiesta wel?” Wel, dat is heel eenvoudig. Omdat ManiFiesta het feest van de Solidariteit is, niet van de haat. Omdat ManiFiesta mensen verbindt, niet verdeelt. Omdat op ManiFiesta duizenden mensen samenkomen om te werken aan een betere wereld voor iedereen, niet om de wereld kapot te maken. Daarom is ManiFiesta mijlenver verheven boven alle fascistisch geraaskal. Daarom gaat ManiFiesta door en daarom willen we graag dat iedereen erbij is.

Fotoverslag